Ufak izler taşıdım vücudumda
Sarılmalara dair.
Okşadım onları, çiçek açmaları için.
Küçük sevişmeler vardı dudaklarında,
Bana ait olmayan sevişmeler...
Onları avucuma aldım
Hatırlamamak için.
Sonra kapılar kapandı bir bir,
Kâğıt parçacıkları savruldu.
Hepsi ufak sevgi tohumları gibiydi.
Sonra çiçeklerim susadı,
Fakat ben balıklarıma yem verdim
Hatırlamaları için.
Tıpkı sen gibiydi onlar
Ama her şeye rağmen
Yalnız seni görünce
Nabız gibi işlerdi zaman
Bazen cümlelerimin özneleri eksilirdi
Yer bulamazdım onları saklamak için.
Ve iyi ki hayallerimin cüreti vardı
Uçurumlara gitmediği için.