ve bir başka beden bekliyor seni
geceleri parlarmış teni
geceleri bitiren bir güneş gibi
yıl aldıkça tenini kırmızılar bürür
boyası aktıkça acısı gözlerini küçültür
bir kabuk arayıp tutamamışsın
kağıtlara damlamış kırmızı mürekkep gibi
dursun istemişsin, ne kalacak benden geri
göz önündeydi merhemin, her gün gizlendiğin
belki de nefret ettiğin, ama bedenin ona mecbur
hep aynı dileği tutmuş, dönmüş yıldızlar geri
nemlenirken alnı, acımış damlayan yerleri
onun kabuğu yoktu, onu bir bilseydi
g
üneş çekilmiş, sadece tuz kalmış geri