denizin tuzu, ağacın huyu
kıyının yaşı, tepenin buhuru
aşağı baksan sular kendince boğuşur
yukarı baksan ağaçlar tütsüye son bulur
bayırlarda mekik dokunur
kumlarda ağlar kavuşur
iğneler çalışır iplikler yazgı olur
taşıyor bedenimden kimliklerin ters yüzleri
meşalesi sönük rüyalarda kayıp birisi
sarmak isterken ferleri bedenince
gecenin mizahıyla sohbete dalar
zihin yine kalabalık beden yine yalnız
ılık bir rüzgar tabiatı hırpalıyor
sakinlerin saçları üçüncü göğe karışıyor
tepeden tüten bir ağaç devriliyor
kıyıya bir teknenin enkazı vuruyor
sırlı camın önü ve ardı yumruk sallıyor